Εν Θεσσαλονίκη, Πέμπτη 12 Ιουνίου 1903.
«Από προχθές εισήλθομεν εις τον μήνα των εξετάσεων. Αληθής περίοδος πνευματικού αμητού αι ημέραι αύται, καθ’ ας διδάσκαλοι, καθ’ ας διδάσκαλοι και μαθητές δρέπουσι τους αγλαούς καρπούς των αγρυπνιών και των κόπων των, είνε συγχρόνως και η γλυκυτέρα εποχή του διαρρέοντος σχολικού έτους, εις το άκρον του οποίου διαφαίνεται παρήγορος η δίμηνος ανάπαυσις δια τους μεν, η εις τον κοινωνικόν βίον είσοδος διά τους δε.
Αι εξετάσεις των ελληνικών Εκπαιδευτήριων της τε πόλεως ταύτης και όλων των Ελληνικών Κοινοτήτων εν γένει, περιβάλλοντια πάντοτε υπό ιδιαιτέρας τινός αίγλης, υπό ιδιαιτέρας τινός μεγαλοπρεπείας, ήτις είνε απαύγασμα εξ ενός μεν της Υψηλής προστασίας, ης απολαύει το ημέτερον Γένος εκ μέρους της Σεβαστής Αυτοκρατορικής Κυβερνήσεως, εξ ετέρου δε της θερμής στοργής, δι’ ης περιβάλλονται τα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα εκ μέρους απαξάπαντων των ομογενών. Πάντες προς αυτά ως προς τηλαυγή ενατενίζουσι φάρον, πάντες εξ αυτών αναμένουσι την έτι μεγαλειτέραν εξύψωσιν του ημετέρου Γένους. Τα σχολεία είνε κοινωνίαι εν σμικρώ. Και επί των κοινωνιών αυτών του μέλλοντος στηρίζονται αι μάλλον γλυκύτεραι των ελπίδων.
Ένεκα αυτού και χθες, όπως και πάντοτε, η έναρξις των εξετάσεων εσημειώθη δια της προσελεύσεως πλήθος κόσμου, πάσης τάξεως και πάσης ηλικίας, προσδραμόντος αυθορμήτως, όπως δια της παρουσίας του εξάρη έτι πλειότερον το μεγαλείον της τελουμένης πνευματικής εορτής.
Ο ευρύτατος περίβολος της ανωτέρας των θηλέων Σχολής, κατεκλύζετο κυριολεκτικώς από το προσελθόν πλήθος, μεταξύ του οποίου το ωραίον εκυριάρχει φύλον. Η όλη άποψις είχε τι το μαγευτικόν με τας ποικιλοχρόους αμφιέσεις των κυριών, με τον ωραίον διάκοσμον της προσόψεως της Σχολής, με τας ηδέως κυματιζούσας Αυτοκρατορικάς Σημαίας και με την σοβαράν φυσιογνωμίαν των αοιδίμων ευεργετών, ους περιέβαλλεν όχι μόνον ο εκ μυρσίνης χλωρός στέφανος της ευγνωμοσύνης όλων των συμπολιτών ημών.
Εκ των επισήμων παρήσαν η Α. Π. ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Κϋριος Αθανάσιος, ο Πρωτοσύγγελος της Ι. Μητροπόλεως κ. Γερμανός, η Α. Εν. ο Διευθυντής του Τμήματος της Παιδείας Ρεσίτ βέης αντιπροσωπεύων και την Α. Εν. τον Γενικόν Διοικητήν κωλυόμενον, ο Χουσείνη βέης, υιός της Α. Ε. του Στρατάρχου Χ’ Χαιρή Πασσά, ο κ. Τζαννέτος, εκ μ΄ροςυ του Β.Γ. Ελλ. Προξενείου και η Εφορεία των ΕΚπ. Ημών Καταστημάτων. Μεταξύ του παρισταμένου πλήθους διακρίνονται οι καθηγητές και οι διδάσκαλοι»