Σύνδεσμος Ερασιτεχνών.- Πλήρης ζωής, αφελείας και χάριτος υπήρξεν η χορευτική εσπερίς, την οποίαν τω παρελθόντι Σαββάτω έδιδε προς τιμήν των μελών αυτού ο παρ’ ημίν κάλλιστος Σύνδεσμος των Ερασιτεχνών. Τα πυκνά ζεύγη των νεαρών χορευτών εν αγαστή αδελφική αγάπη διεσκέδεσαν ευφροσύνως καθ’ όλην την νύκτα, μόλις  αποφασίσαντα να χωρισθώσι, καθ’ ήν στιγμήν οι κώδωνες των εκκλησιών εσήμαινον τον όρθρον.  Τα σερπαντέν και τα κομφετί αφθονώτατα. Περί μέσας νύκτας ο «Ορφεύς» παιανίζων  τον Αυτ. Ύμνον και τον Ελληνικόν εισέρχεται εις την αίθουσαν επαυξάνων έτι τον εις τον ζενίθ ευρισκόμενον ενθουσιασμόν των παρισταμένων ,  εις βροντώδεις  εκραγέντων ζητωκραυγάς υπέρ του «Ορφέως» και του «Συνδέσμου».