Ο σάραξ της κομματικής διαμάχης ο από ετών, ως μη ώφελλεν, εν ημετέρα Κοινότητι εμφωλεύων, επέφερεν, ως τοις πάσι γνωστόν, αλογίστους αυτή βλάβας, ανέστειλε πάσαν επί τα πρόσω, και τα βελτίω πρόοδον, συνετέλεσε τα μέγιστα εις την κατάπτωσιν παντός ευγενούς και φιλογενούς αισθήματος εν τοις ημετέροις συμπολίταις, και κατέπνιξεν εντελώς τα φιλοπάτριδα και ευγενή ελατήρια, εξ ων ορμώμεναι αι κοινότητες προοδεύουσιν, αναπτύσσονται και ευημερούν. Κακός δαίμων εφθόνησεν την πρότερον ανθηράν, ευημερούσαν και επί αρκετή ομονοία διακρινομένην ημετέραν Κοινότητα, ήτις επ’ εσχάτων, λυπηρόν ειπείν, διατελεί εν τελεία νάρκη, εν αποσυνθέσει σχεδόν, μη δυναμένων ή μη θελόντων των ημετέρων συμπολιτών να εννοήσωσι ότι υπέχουσι μεγίστην ευθύνην και προς το όλον Γένος και προς τους μεταγενεστέρους δια την ασύγγνωστον αδιαφορίαν, την μεγάλην αδράνειαν και την μέχρι προδοσίας εξικνουμένην εντελή αυτών προς τα Κοινά περιφρόνησιν.
Η επ’ αισίοις οιωνοίς και επί χρησταίς ελπίσιν εις τον πτωχόν ημών πνευματικόν ορίζοντα εσχάτως ανατείλασα «Αλήθεια» καθήκον υπέρτατον φιλογενείας και αγάπης προς τα πάτρια εκπληρούσα, ευθύς από της εκδόσεώς της, ετόνισε και συνέστησε θερμώς την απαραίτητον, την απόλυτον ανάγκην της συμπράξεως, της ομονοίας, της συνεννοήσεως. Ημείς, καίτοι ως εκ της θέσεως και του επαγγέλματός μας ουδέποτε περί τα κοινά ησχολήθημεν, παρακολουθούμεν όμως από τινός μετά λύπης την θλιβεράν και ελεεινήν των κοινοτικών μας πραγμάτων εξέλιξιν, ήτις μοιραίως θα καταλήξη εις τελείαν αποσύνθεσιν, αν μη οι φιλότιμοι και φιλογενείς συμπολίται μας, συναισθανόμενοι επί τέλους οποίας ζημίας πρόμενοι γίνονται προς την Κοινότητά μας διά της ασυγγνώστου και ενόχου αυτών αδιαφορίας, εγκαταλείψωσι τέλεον τας μικροφιλοτιμίας των και τείνωσι χείρα συμφιλιώσεως προς αλλήλους, καθ ότι και οι «καιροί χαλεποί και ου μενεταί», όπως και η «Αλήθεια» εβροντοφώνησε προχθές τοις συμπολίταις ημών. Απαιτείται θέλησις, ειλικρίνεια, αμοιβαία υποχώρησις των δύο αντιμαχόμενων μερίδων, και η Κοινότητά μας εν βραχυτάτω χρόνω ανακτά την προτέραν αυτής εύκλειαν και ευημερίαν. Δεν στερούμεθα ευτυχώς ανδρών εμφορουμένων υπό αγαθών και φιλογενών αισθημάτων, και ακριβώς εις τα αισθήματα αυτών ταύτα ποιούμεθα θερμοτάτην έκκλησιν, όπως επί τέλους αποδυόμενοι ούτοι τον παλαιόν άνθρωπον και εγκαταλείποντες τας μικροφιλοτιμίας των, συνεννοηθώσι και συνεργασθώσιν εν ομονοία προς διόρθωσιν των κακώς κειμένων εν τη ημετέρα κοινότητι, ήτις τότε, και μόνον τότε θα δυνηθή να επανέλθη εις την κανονικήν και τακτικήν τροχιάν της.
Η «Νέα Λέσχη», η «Φιλόπτωχος Αδελφότης», ο «Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος» σωματεία, άτινα λίαν ευδοκίμως και αποτελεσματικότατα εκπληρούσι τον εκπολιτιστικόν, φιλάνθρωπον, και φιλοπρόοδον σκοπόν, δι’ όν ιδρύθησαν, ας αναλάβωσι μετά προτέραν κοινήν συνεννόησιν το μέγα μεν και δυσχερές, αλλά λίαν αξιάγαστον και κατεπείγον έργον της συμφιλιώσεως των αντιμαχομένων μερίδων, αι δε αρμόδιοι ας δόσωσιν αυτοί πρώτοι το καλόν και θεάρεστον παράδειγμα της ανεξικακίας και συγχωρήσεως.
Τα ρηθέντα σωματεία αριθμούν μεταξύ των μελών των συμπολίτας εις αμφότερα τα διαμαχόμενα μέρη ανήκοντας, οίτινες συνεργαζόμενοι εν ομονοία και αγάπη εν τοις σωματείοις τούτοις, θα δυνηθώσι δι’ αμοιβαίων υποχωρήσεων να εξεύρωσι και τον τρόπον, δι’ ου να δυνηθώσι να συνεργασθώσι και εν τη Κοινότητι.
ΕΙΣ ΠΟΛΙΤΗΣ