Εις άκρον επιτυχής υπήρ(ξε)ν η υπέρ του μορφωτικού σωματείου “Πανδώρα” δοθείσα καλλιτεχνική εσπερίς υπό δύο επιφανών αστέρων εις το καλλιτεχνικόν στερέωμα δια του απαραμίλλου χειρισμού του βιολίου και βιολοντσέλου, των διδύμων Αδελφών Κουτσιμάνη.
Την καλλιτεχνικήν ταύτην εσπερίδα ετίμησαν δια της παρουσίας των πλην πολλού κόσμου εκ της ανωτέρας παρ’ ημίν κοινωνίας και η Α. Σ. ο Μητροπολίτης ημών κ. Φώτιος, ο Δήμαρχος Κοζάνης κ. Κ. Παπακωνσταντίνου και αι πολιτικαί και στρατιωτικαί Αρχαί. Σπανίως δε συνέδραμον τόσον συνοϊκαί συνθήκαι, όπως επιτύχη υπό πάσαν έποψιν μία ευεργετική εσπερίς όσον η περί ής ο λόγος.
Από πρωΐας η ημέρα διάφορος εφαίνετο καλοκαιρινή εμβάλλουσα εις πάντα την χαράν και διεγείρουσα τον νουν ενός εκάστου ζητούντος τίνι τρόπω να διέλθη την εσπέραν εκείνην καλλίτερον και αποτελεσματικώτερον, ότε εκτενής δήλωσις του Σωματείου “Πανδώρα” εκάλει πάντας την εσπέραν όπως απολαύσωσι των μάγων ήχων της Μουσικής των διδύμων Αδελφών Κουτσιμάνη και του κ. Γ. Κουσίδου, εις τον ιερόν εκείνον χώρον του Σωματείου, όστις παρίστα κατά την αξιομνημονευτον εκείνην εσπέρα της 6ης Ιανουαρίου μίαν εικόνα απερίγραπτου καλλονής και μεγαλοπρέπειας. Τα θεωρία ήσαν πλήρη ύπο των φιλομούσων αμφορέρων των φύλων, γνωριζόντων ούτω να εκτιμώσι παν κοινωφελές και θεάρεστον έργον και ενθαρρυνόντων φυσικώ τω λόγω τον ζήλον των καλών καλλιτεχνών. Το έκπαγλον κάλλος των δεσποινίδων και Κυριών Κοζάνης πλαισιούμενον υπό κοψοτάτων αμφιέσεων απήστραπτε πλειότερον του φωτός του πλημμυρούντος την ωραιοτάτην εκείνην αίθουσαν, την οποίαν τόσον επιτυχώς διεκόσμησε αυτό το Διοικ. Συμβούλιον. Το πρόγραμματο το οποίον διηρείτο εις τρία συμμετρικά εκ πέντε τεμαχίων μέρη εξετελέσθη μετά τόσης επιτυχίας, ώστε το ακροατήριον παρηκολούθει μετά θρηκευτικής σιγής μέχρι τέλους συνέχον την πνοήν και εκσπούν εις χειμαρρώδη χειροκροτήματα κατά τας στιγμάς της υψίστης εξάρσεως της τέχνης, ζητούν εκ δευτέρου να παιχθή το τελευταίο τεμάχιον έκαστου μέρους, των καλών καλλιτεχνών κλεισάντων το τρίτον μέρος με το δημώδες άσμα “η Χάϊδω” εκθύμως χειροκροτηθέν.
Ομολογουμένως οι ευτυχήσαντες να παρευρεθώσιν εις την συναυλίαν έζησαν αναχρονιστικώς μίαν εσπέραν εις την κλασικήν εποχήν, ήτις εθεοποίησε το Κάλον, εν αντιθέσει προς την σύγχρονον ήτις εθεοποίησε το Σ υ μ φ έ ρ ο ν˙ και δεν είνε τούτο μικρόν κέρδος, διότι ίσως αι στιγμαί αυταί των ιδεωδεστέρων απολαύσεων είνε αι μόναι, αι οποίαι δεν είνε χαμέναι εν τη ζωή.
Οφείλομεν δε να σημειώσωμεν ότι εκτός των Αδελφών Κουτσιμάνη, των οποίων η υπέροχος τέχνη απετέλει το θεμέλιον της επιτυχίας της συναυλίας και το Διοικ. Συμβούλιον, το οποίον αποτελούσιν οι κ. Ν. Αρμενούλης, πρόεδρος, Ν, Τσιμηνάκης, Γ. Παπακωνσταντίνου και Θ. Μανιάκας συνετέλεσαν σπουδαίως διά της αληθώς αξιοθαυμάστου περιποιήσεως των εις την έκτακτον επιτυχίαν της ωραίας και αλησμονήτου ταύτης Συναυλίας.
Κοζάνη ΑΛΙΑΚΜΩΝ
Σύνδεσμος άρθρου: http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=15&db=1&da=1912